شنبه ۲ شهریور ۱۳۹۸  
۲۲ ذیحجه ۱۴۴۰  
Saturday 24 Aug 2019  
۱۳۹۸/۴/۳۰    ۲۰:۲۱     بازدید:۸۴       کد مطلب:۲۴۶۸۷          ارسال این مطلب به دیگران

حقوق بشر » یادداشت
یهودیان در خیمه ایرانیان حسین سلیمانی
مایک پمپئو، وزیر امور خارجه امریکا، همنوا با نتانیاهو، نخست‌وزیر دولت اسرائیل، در اظهار نظری که از او تعجب‌برانگیز نیست، به دشمنی تاریخی ایرانیان با قوم یهود و اهتمام ایرانیان به نابودی یهودیان پرداخته است
مایک پمپئو، وزیر امور خارجه امریکا، همنوا با نتانیاهو، نخست‌وزیر دولت اسرائیل، در اظهار نظری که از او تعجب‌برانگیز نیست، به دشمنی تاریخی ایرانیان با قوم یهود و اهتمام ایرانیان به نابودی یهودیان پرداخته است. این ادعا کاملاً مخالف آن چیزی است که در متون مقدس یهودی آمده است یا عالمان یهودی به آن باور دارند.

با بررسی تاریخ یهود در سه هزار سال گذشته متوجه می‌شویم که این قوم دوام و بقای خود را از یک سو و دستاوردهای دینی و فرهنگی‌اش را، از سوی دیگر، کاملاً مدیون دو فرهنگ و تمدن است: ایران و اسلام. یهودیان تا پیش از اسلام به مدت 12 سده در ایران حضور گسترده داشتند. آغاز این حضور به دوره تبعید بابلی (586-538 ق‌م) بر‌می‌گردد. بخت‌النصر، پادشاه بابل، با ویران کردن اورشلیم و معبد سلیمان، یهودیان را به بابل، در بین‌النهرین، تبعید کرد تا کاملاً در دسترس او باشند. در این دوره همان سرنوشتی در انتظار سبط یهودا، بازماندگان قوم اسرائیل، بود که کمتر از 200 سال پیش آشوریان برای اسباط دیگر بنی‌اسرائیل رقم زده بودند: از بین رفتن کامل ویژگی نژادی آنها و ادغام‌شان در میان اقوام و ملل دیگر به گونه‌ای که امروز  آنها را اسباط گمشده اسرائیل می‌خوانند.

 سرنوشت سبط یهودا، اما به گونه‌ای دیگر رقم خورد. در سال 538 ق‌م، کوروش، پادشاه پارس، که فقط یک سال از به کرسی نشستنش می‌گذشت، بابل را فتح کرد و به یهودیان اجازه داد تا به اورشلیم بازگردند و با بازسازی معبد ویران‌شده سلیمان زندگی دینی و اجتماعی خویش را از نو آغازکنند. یهودیان بازگشته با مشکلاتی فراوان دست به گریبان بودند و اگر حمایت کامل پادشاه ایران نبود به هیچ روی نمی‌توانستند بر اقوام و اسباطی که این شهر و منطقه را در اختیار گرفته بودند غالب شوند.شکوفاترین دوران حضور یهودیان را در ایران می‌توان سده‌های دوم تا پنجم میلادی دانست.

 دورانی که از آن سخن می‌گوییم بدترین دوران حضور یهودیت در سرزمین فلسطین است. با حضور رومیان در این منطقه و مشخصاً همزمان با آغازین سال‌های تقویم میلادی، یهودیان اوضاع اسفناکی یافتند. شکنجه و آزار فراوان از یک سو و توهین به معبد و منع امور عبادی و قضایی آنان از سوی دیگر، تنگنایی شدید برای یهودیان پدید آورد که اوج آن در دو جریان قابل دیدن است: 
نخست ویرانی معبد دوم در سال 70 میلادی و رانده شدن یهودیان از شهر اورشلیم و دیگری آغاز دوران آوارگی بزرگ (دیاسپورا) در سال 135 میلادی و اخراج یهودیان از کل سرزمین موسوم به یهودا. در این دوره پرآشوب، بسیاری از یهودیان به بابل که بخشی از امپراطوری ایران بود کوچیدند و ایران به نخستین پایگاه اجتماعی و دینی یهودیان تبدیل شد.

اشاره وزیر خارجه امریکا به داستان نه چندان قطعی «استر» در کتاب مقدس یهودی است: در دوران حکومت خشایارشاه وزیر او، هامان، به دلیل کینه‌ای که از یهودیان به دل دارد، تصمیم می‌گیرد یهودیان ایران را قتل عام کند. او پادشاه را نیز با خود همداستان می‌کند اما ملکه یهودی خشایارشاه، استر، با نقشه‌ای که پسرعمو و قیم او، مردخای، می‌کشد، موفق می‌شود پادشاه را پشیمان کند و چوبه داری که برای یهودیان فراهم شده، ماهان و همدستان او را به بالا می‌کشد. در روز سیزدهم ماه ادار یهودی، یهودیان با جلب حمایت پادشاه، بیش از 75 هزار نفر از ساکنان ایران را کشتند (کتاب استر، باب نهم) و این پیروزی را با نام عید پوریم جشن گرفته و می‌گیرند.

البته این آمار از کشته شدگان، می‌تواند اغراق ‌آمیز تلقی شود اما اگر این آمار را بپذیریم مفهومش این است که یهودیان میهمان در ایران، حدود 10 درصد از جمعیت آن روز ایران را قتل عام کرده‌اند. در میهمان نوازی و کرامت ایرانیان همین بس که طی این سالیان طولانی و به رغم تغییر حکومت‌ها و نظام‌ها، به آرامگاه این دو شخصیت یهودی، یعنی مردخای و استر، تعرضی نشده و با آنها مانند مکان‌های مقدس برخورد شده است. غرض از بازخوانی این اتفاق، نه نفرت‌پراکنی است و نه نمک پاشیدن بر زخم‌های تاریخی. این اتفاق حتی اگر رخ داده باشد و حتی اگر آمار کشته شدگان را درست بدانیم خللی بر روابط ایرانیان با شهروندان یهودی وارده نکرده است، شهروندانی که ایرانی‌اند و بیش از ما از تعابیر نانجیبانه پمپئو و نتانیاهو و نظام صهیونیستی رنج می‌کشند و آسیب می‌بینند.


:
نظرات بازدیدکنندگان

نظر شما درباره این مطلب

     
جدیدترین

دولت "دو سر" و مصائب آن

غرب‌ستیزی، تعقل شفاف را از ما گرفته است

ارتباط نظریه با فلسفه سیاسی

روحانیون هم باید بازنشسته شوند

تابویِ بازگشت مردم

نگاهی به سيره صلح‌جويانه پيامبر (ص)

یهودیان در خیمه ایرانیان

پیش‌شرط‌های حکمرانی خوب

چرا احزاب در ایران کارایی لازم را ندارند؟

عیارسنجی «بلوغ‌سیاسی» در جامعه

پر بازدید

نگاهی به کتاب «خداباوری و دانشمندان غربی معاصر» نوشته دکتر مهدی گلشنی

سکولاریسم و سکولاریزاسیون

مطهری وضرورت اصلاحات درحوزه فقاهت وروحانیت

تاریخمندی در نصوص دینی

انصاف و ادب گفت و گو در قرآن

پلانتینگا و عقلانیت اعتقاد دینی

تکفیرگرایی و داعش از نگاه سلفیان معاصر

فقه سياسي شيعه و نقش دوگانه مصلحت

دیالوگ، فرهنگ ها و مذهب در آموزش محیط و فراتر از آن